Terug in de tijd / Let’s go back in time.

Terug in de tijd is de rode draad door deze blog. Als eerste even kort waarom het “The rocking chair on the porch” heet. In Costa Rica woonde ik bij een lokale familie in huis. Zij hadden een klein porch met 3 schommelstoelen, zie foto. Elke avond zat ik daar, met hun hondje op mijn schoot, en zag de wereld voorbij trekken. Ik woonde daar aan de weg die leidde naar de hoofdingang van het ziekenhuis. Iedereen die op bezoek ging kwam daarlangs. Daar voelde ik mij heel gelukkig, los van alles in Nederland, in een heerlijk klimaat, de dag overdenkend. Vriendelijke mensen, die regelmatig een praatje maakten. Die plek daar staat voor mij symbool voor gelukkig zijn en tevredenheid. Dat gevoel hoop ik hier ook te vinden, door mijn leven anders in te richten, bijvoorbeeld door minder spullen te hebben en terug te geven aan de maatschappij op dit prachtige eiland. En uiteindelijk natuurlijk genieten van dit alles in mijn schommelstoel op de veranda.

En nu terug naar het heden, Dominica waar ik afgelopen maandag ben begonnen als vrijwilliger op het enige Montessori schooltje. Na een dag voelde het even of ik terugging in de tijd. Het kneuterige en nog redelijk ongeorganiseerde van het schooltje bracht me direct terug naar La Escuela Rafael in Turrialba. Ook daar was alles nogal houtje-touwtje geregeld op het schooltje. En deden ze het met de middelen die er waren. Clamile Bilingual hier op Dominica heeft geluk dat ze gebruik mogen maken van een klaslokaal in het gebouw van Alliance Française. Een goed gebouw, met redelijk sanitaire voorzieningen, en zelfs airco in het klaslokaal. Verder is alles nog in opbouw. Ze zijn pas afgelopen september gestart. Gisteren zijn er 7 nieuwe kinderen aangemeld. Het is een privéschool, wel erkend maar niet echt gesteund door de overheid. Omdat de werkeloosheid hier hoog is, zijn alle tarieven redelijk laag.  Naast inschrijfgeld en kosten voor het uniform is er per dag 5 ECD verschuldigd, dat is ongeveer 1,80 euro, en zelfs dan is het lastig voor sommige ouders. De kinderen zijn een mix van alle lagen van de bevolking, en ook buitenlandse kinderen. Dat maakt het heel leuk en interessant voor iedereen. Kinderen overbruggen heel makkelijk een eventuele taalbarrière. Zelfs kinderen die nog weinig praten kunnen op een wonderlijke manier met elkaar communiceren.

Ik spring in waar nodig, ouders ontvangen, kinderen inschrijven, liedjes leren en ook Frans spreken. Het is tenslotte een 2-talig schooltje. Er waren vandaag 4 nieuwe kinderen en 3 ervan huilden bijna de hele ochtend. Wat is er dan fijner dan een juf die je op haar schoot neemt, een knuffel geeft om vast te houden, en met je duimpje in je mond luistert naar een liedje. Langzaam wordt je dan rustig en durf je aan het einde van de ochtend zelfs al met de andere kinderen te spelen. Ik word daar enorm blij van, zo’n hummeltje dat tegen je aan kruipt hevig snikkend. En je aankijkt met van die grote donkere kijkers, als je ook maar driegt om op te staan. Heerlijk, kinderen op die jonge leeftijd zijn nog zo puur.

Tot de volgende blog, Marieke

********************************************************************

 

Back in time is the recurrent theme throughout this blog. First briefly why it is called “The rocking chair on the porch”. In Costa Rica I lived at the home of a local family. They had a small porch with 3 rocking chairs, see picture. Every night I sat there, with their dog on my lap and watched the world go by. I was overlooking the main road leading up to the hospital entrance. Anyone who went to visit someone had to pass there. I was happy, away from all the hassle and worries in the Netherlands, reflecting the day in a very agreable climate. Friendly people who would stop for a little conversation. That spot symbolizes for me to be happy and content. The feeling I hope to find here, by living my life differently, for example by having less stuff and by giving back to the society on this beautiful island. And ultimately of course by enjoying all this in my rocking chair on the porch. But back to Dominica where I started last Monday as a volunteer at only Montessori school. After one day, it felt as if I was going back in time. The simple and somewhat unorganized ways at the school brought me right back to La Escuela Rafael Turrialba. There, too, everything was still all slightly unorganized in a way. and they made due with whatever they had at the time. Clamile Bilingual here on Dominica is lucky they are using a classroom in the building of Alliance Française. A good building, with decent toilets, and even air conditioning in the classroom. Everything else concerning the school is still under construction. They only started last September. Yesterday 7 new children registered. It is a private school, acknowledged but not really supported by the government. Because unemployment is high here, rates are quite low. Besides registration fee and uniform fee, 5 ECD in school fee is paid per day, which is about 1.80 euros, and even then it’s hard for some parents. The children are a mix of all walks of life, including foreign children. That makes it really fun and interesting for everyone. Children overcome any language barrier easily. Even children who are don’t speak much find a way to communicate with each other.

I help out wherever it is needed, welcome parents, enroll new children, teach songs and practice speaking French with them. After all it is a bilingual school. Today t4 new children came and 3 of them were crying almost all morning. What could be better than a teacher who takes you on her lap, giving you a cuddly toy to hold, and with your thumb in your mouth listen to a song. Slowly you become quiet and at the end of the morning you even dare to play with the other children. It makes me very happy when a little toddler cuddles up to me, still sobbing intensely. And looks at you with those big brown eyes, for you not to get up. Awesome, children at that young age are still so pure.

See you at my next blog, Marieke

 

 

Mijn eerste blog / my very first blog.

Nou daar is ie dan, mijn eerste blog. Zowel in het Nederlands als in het Engels. Het kostte me een tijdje om het op te zetten en het is nog steeds niet helemaal klaar. Maar ik wilde beginnen met schrijven dus ik laat mijn perfectionisme me niet meer in de weg staan. Daar gaan we!

Laat ik beginnen bij het begin. Iets meer dan 6 jaar geleden ging ik naar Costa Rica om vrijwilligerswerk te doen voor 5 weken. Dat was geweldig en heeft mijn leven voorgoed veranderd. Het idee werd geboren om in het buitenland te gaan wonen en een meer zinvolle bijdrage aan de wereld te willen leveren. Ook het verlaten van de dagelijkse ratrace en meer leven van dag tot dag trekken me heel erg aan. Hoewel ik geen idee had hoe, bleef het gevoel altijd op de achtergrond aanwezig. Nadat ik Ronald leerde kennen en een paar keer dit prachtige eiland Dominica heb bezocht, besefte ik uiteindelijk dat dit misschien de kans was die ik zocht. Ik heb hier ook een oudere dame leren kennen en haar verhaal heeft me echt geïnspireerd. Ze neemt al ruim 40 jaar verstoten kinderen op in haar eigen huis. Ik was en ben nog steeds onder de indruk van haar toewijding en passie. Ze wordt ouder en wordt niet echt ondersteund door bijvoorbeeld de overheid. Dus ik ga kijken of ik dit op een of andere manier van haar kan overnemen. Al heb ik nog geen idee hoe en of het mogelijk is. Ik ga mijn uiterste best doen en in de toekomst zal ik jullie hulp op een of andere manier zeker nodig hebben.

En nu ben ik dus hier op het eiland, in een poging om te zien of dit echt kan werken. Het is echt bizar en soms zelfs angstaanjagend, het idee dat ik mijn familie, vrienden en het comfortabele leventje in Nederland heb achter gelaten. En ik weet op dit moment absoluut niet het echt zal werken, maar beter spijt van de dingen die je hebt gedaan, dan van dingen die je niet hebt geprobeerd. Het helpt dat ik me hier enorm thuis voel.

Op 9 januari begin ik met vrijwilligerswerk bij de Clamile Bilingual Montessorischool. De school begon in augustus vorig jaar en heeft op dit moment al 15 kinderen, in de leeftijd van 2 tot 8 jaar. Ik kijk er erg naar uit, nu ik inmiddels voldoende ben uitgerust. Meer over het vrijwilligerswerk in de volgende blog.

Tenslotte wil ik iedereen een gelukkig en gezond 2017 wensen, dat het op alle fronten maar een geweldig jaar mag worden.

Tot de volgende blog, Marieke

****************************************************

Well guys, this it, my very first blog. Both in English and Dutch. It took me a while to set it up and it still not completely finished. However, I wanted to start writing so I’m letting my perfectionism no longer be in the way. Here we go!

Let me start by sharing how it came about. A little over 6 years ago, I went to Costa Rica to do volunteer work for 5 weeks. Which was amazing and literally a life changing experience for me.  It sparked the idea of living abroad and making a more meaningful contribution to the world. Also, leaving the rat race and taking life more day by day really appeals to me. Although I had no idea how, the feeling was always in the back of my mind. Meeting Ronald and visiting the lovely island of Dominica several times eventually made me realize this might be the opportunity I was looking for. I also met a lady, and her story really got to me. She has been taking care of abandoned children in her own home for the last 40 years. I was and still am impressed by her dedication and passion. She is getting older and not really supported by for example the government. So, I am going to look into taking over from her, not sure how and if at all possible, but I will give it my utmost. And going forward I might need to call in for help from you, in whatever shape or form.

So here I am now on the island, trying to see if this can really work. It is really scary and even terrifying sometimes, the idea that I left family, friends and my comfortable life in the Netherlands behind. And I don’t know whether it will really work out, but at least I tried. It is always better to have tried and failed, then never having tried at all. It really helps that I am feeling very much at home here.

On January 9th l will start to do volunteer work at the Clamile Bilingual Montessori school. The school started in August of last year and has currently 15 children, between de ages of 2 and 8. I am very much looking forward to it, as I am very well rested now. More about the volunteer work in the next blog.

Remains for me to wish everyone a happy and healthy 2017, may it be a good one in every way possible.

See you at my next blog, Marieke