Grocery shopping / Boodschappen doen


You would expect shopping in a grocery store to be quite similar to any supermarket. Except of course the assortment, I will come back to that later.
First of all, there is the ATM, which of course, has nothing to do with the supermarket, but it goes offline after every transaction. To reactivate after about 1 minute. As cannot pay with my card at the moment, I need cash. And then that’s somewhat annoying. There is however a small canopy above it, so at least you’re in the shade.

Somehow they have never heard of keeping the door open for someone. Not at any store by the way. Although in general people are very friendly. I would have thought that English courtesy might have stuck with them, but unfortunately in that part it didn’t. And they use carriers bags for everything. I am doing my best to use my own shopping bags to avoid that. Sadly you see them flying around everywhere.

I always like to browse around a supermarket in another country and discover new things. Here, for example, you see things like pork feet and pork snout. Apparently you can make delicious soup with them, not my taste however. Also Christophine, it is somehow related to a cucumber, melon and squash. I have never eaten it yet, but I am curious about the taste.

When there is yogurt, I always like to buy that. Unfortunately, supply is always a surprise. When I ask for it, I always get the same answer, as soon as it is delivered. These are the disadvantages of a small island, a lot of products are imported, so delivery depends on the supplier.

Easy cooking packages are also available and occasionally I just want to try things. So I tried the local fruit cake this week, which is a must. It does not come from a packet but from the local baker. And something called mint dream, a combination of an Angel kiss and after eight. Not too bad by the way. Finally, lemonade in a bag. This is powder that you mix with water, no need to add sugar. There is probably enough in it already. I saw the children at school bringing this often and I am curious. Not tried yet.

And then something completely different. As you know, I do all sorts of things at Lifeline. This week I made cushion covers with fabric bits and bobs. The ladies have chosen the colours and patterns. We already found out that my taste is really different from theirs. I’m however proud of the end result. Thank you mom. Thanks to you, I know how to use a sewing machine.


That’s all for now, ‘see you’ at my next blog, Marieke
 

***********************************************************

Je zou verwachten dat boodschappen doen in een supermarkt redelijk overeenkomt met elke willekeurige supermarkt. Behalve natuurlijk het assortiment, daar kom ik later nog op terug.

Om te beginnen is daar de geldautomaat, ok die heeft op zich natuurlijk niets te maken met de supermarkt, maar die gaat hier na elke transactie even offline. Om na ongeveer 1 minuut weer actief te worden. Hoe dan ook, ik kan hier met mijn pasje nog niet betalen, dus heb ik contant geld nodig. En dan is dat soms irritant. Er hangt dan wel weer een kleine zonneluifel boven, je staat dus wel in de schaduw.

De deur voor iemand openhouden, daar hebben ze hier echt nog nooit van gehoord. In geen enkele winkel overigens. En dat terwijl de mensen in het algemeen heel vriendelijk zijn. Ik had gedacht dat de Engelse hoffelijkheid wellicht was blijven hangen, maar helaas. En alles wordt in plastic zakjes gepakt, die zie je echt overal rond dwarrelen. Ik doe mijn best om daarvoor steeds mijn eigen boodschappentas te gebruiken.

Ik vind het altijd leuk om in een ander land door de supermarkt te struinen en nieuwe dingen te ontdekken. Hier zie je dan bijvoorbeeld dingen als varkenspoten en varkenssnuit. Blijkbaar kun je daar heerlijke soep van maken. Niet echt mijn smaak. Maar ook Christophine, iets wat het midden houdt tussen een komkommer, meloen en squash. Ik heb het nog nooit gegeten, maar ben wel benieuwd naar de smaak.

Als er yoghurt is, koop ik die graag. Helaas is aanbod nogal wisselend. Op mijn vraag wanneer er weer yoghurt is, krijg ik standaard als antwoord zodra het geleverd wordt. Dat zijn de nadelen van een klein eilandje, heel veel wordt geïmporteerd en dan is men dus afhankelijk van de leverancier.

Pakjes en zakje zijn hier ook voldoende en af en toe wil ik gewoon dingen uitproberen. Zo heb ik deze week de lokale fruitcake geprobeerd, dat is een aanrader. Die komt trouwens niet uit een pakje maar van de lokale bakker. En iets dat mint dream heet, een combinatie van een negerzoen met een after eight. Niet verkeerd overigens. Tenslotte limonade uit een zakje gekocht. Dit is poeder dat je mengt met water, niet nodig om suiker toe te voegen. Dat zit er waarschijnlijk al genoeg in. Ik zag de kinderen op school dit vaak mee brengen en ik ben benieuwd. Nog niet uitgeprobeerd overigens.

En dan nog even heel wat anders. Zoals jullie weten doe ik echt van alles bij Lifeline. Deze week heb ik van allerlei restjes stof kussen hoesjes gemaakt. De dames hebben de kleuren en patronen uitgekozen. We zijn er nl. al achter dat mijn smaak toch echt heel anders is dan die van hen. Ik ben wel trots op het resultaat. Dank je wel mama, dankzij jou kan ik goed met een naaimachine overweg.

Dat was ‘m weer, tot ‘ziens’ bij mijn volgende Blog, Marieke

 

 

Advertenties

Bye daddy / Tot ziens papa.

Sparrow
My dad loved his garden, we used this sparrow on his death announcement for family and friends.

Vanaf nu komt eerst de Engelse tekst en daaronder de Nederlandse tekst. Excuses aan mijn Nederlandse lezers, ik wil de internationale lezers graag tegemoet komen. Even scrollen en je kunt gewoon lezen in je moerstaal.

From now on the English text will come first followed by the Dutch text. I apologize to my Dutch readers, I would like to accommodate my international readers. Just scroll and you can still read in your language.

As you may know, I went to in the Netherlands on May 14, for 3 weeks, to see family and friends to catch up and have fun with everyone. It was my plan to keep Blogging, however things changed while I was there. My dad passed away in the 2nd week and I feel blessed to have been able to be there for him during that process. That feels like a privilege, so I’m very happy, although that is strange word in this context, that he waited for me to come home. The whole process starting with the wake and arranging everything with our family after his passing, feels very valuable. So nice that we have been able to do this together with my mom. It turned out exactly as we had imagined, a wonderful tribute to my dear father.

I’ve always been very close with my dad and I felt his pain. He was ready and I am very happy for him. And at the same time also intense sad.

All this made saying goodbye to my mother so much more difficult this time, compared to the last time.

This time I was happy with the long trip back to Dominica, that gave me time to think about things. And to catch myself after everything that has happened in those 3 weeks. During which time, I received so many nice messages from everyone. A sweet card, a very nice and welcoming address to stay, a wonderful girlfriend who stayed with me till my brother and sister in law arrived. A day out with coffee, shopping ice cream with a very dear girlfriend. The gifts I received were so many it made me feel overwhelmed. At the same time, it was wonderful to feel so much love and friendship during this very unreal and intense time.

And now, back on Dominica, life goes on. Without him, yes. I imagine him watching and helping me occasionally if necessary. That idea gives me strength and courage. Which I need to go on here. Continue with my own company as VA (virtual assistant), as well as with my volunteer work at Lifeline.

A few positive things emerged as a result of this time of intense emotions. I have found out that I like to write poems. And a family Facebook page was started with all old pictures of my father’s generation.

Daddy thank you, for everything!

This Blog turned out a little different from the previous ones. Because it was a different and special time for me.

‘See you again’ at my next Blog, Marieke

**********************************************************************************

Zoals jullie misschien weten ben ik vanaf 14 mei, 3 weken in Nederland geweest, even familie en vrienden weer zien en gezellig bijkletsen met iedereen. Het was mijn plan om te blijven Bloggen, dat liep even anders. Mijn vader is in de 2e week overleden en ik heb zijn proces mogen meemaken. Dat voelt als een voorrecht, ik ben dan ook erg blij, al is dat een raar woord in deze context, dat hij op mij heeft gewacht. Het hele proces en na zijn overlijden alles samen met ons gezin regelen voelt als heel waardevol. Fijn dat we dit samen met mijn moeder hebben kunnen doen. Het is precies zo geworden als wij hadden bedacht, een prachtig eerbetoon aan mijn lieve vader.

Ik ben altijd heel close geweest met mijn vader en voelde zijn pijn. Hij was er klaar voor en ik ben ontzettend blij voor hem. En tegelijk ook intens verdrietig.

Dat maakte het afscheid nemen van mijn moeder ook weer anders en op een bepaalde manier moeilijker dan de vorige keer.

Ik was deze keer blij met de lange reis terug naar Dominica, die me de tijd gaf om dingen te overdenken. En bij te komen van alles wat er in die 3 weken is gebeurd. Ik heb in die tijd zoveel lieve reacties van iedereen ontvangen. Een lief kaartje, een heel erg fijn logeeradres, een lieve vriendin die bij me bleef tot mijn broer en schoonzus er waren. Gezellig een dagje shoppen met een dierbare vriendin, samen ijsjes eten en koffie drinken. Kadootjes die ik heb gekregen, zoveel dat het me overweldigde. Tegelijk was het heerlijk om me gesteund te voelen tijdens die toch hele onwerkelijke tijd.

En nu, terug op Dominica, gaat het leven weer verder. Zonder hem, dat wel. Ik stel me voor dat hij nu toekijkt en me af en toe helpt als dat nodig is. Dat idee geeft me kracht en moed. Dat heb ik nodig om hier verder te gaan. Verder met mijn eigen bedrijf als VA (virtueel assistente), maar ook mijn vrijwilligerswerk bij Lifeline.

Er zijn ook positieve dingen ontstaan in deze tijd van heftige emoties. Ik heb ontdekt dat ik graag gedichten schrijf. En er is een familie facebook pagina gestart met allemaal oude foto’s van de generatie van mijn vader.

Lieve papa dank je wel, voor alles!

Even een wat ander Blog dan alle vorige, want het is een bijzondere tijd voor mij.

Tot ‘ziens’ bij mijn volgende Blog, Marieke